دلــــــــــم برا روزایی که نمیشناختمت تنگ شده!!! روزایی که بهم میگفتیم شما!!! روزایی که دسته همو نمیگرفتیم از خجالت!!!روزایی که اگه میخواستیم بغله هم بشینیم یه وجب بینمون فاصله بود!!!روزایی که اسمه همو بی دلیل صدا میکردیم تا اون (جانم) رو بشنویم!!!روزایی که از یه ثانیه بعدمون خبر نداشتیم ولی برا چن

سر تا پایم را خلاصه کنند می شوم “مشتی خاک” که ممکن بود “خشتی” باشد در دیوار یک خانه یا “سنگی” در دامان یک کوه یا قدری “سنگ ریزه” در انتهای یک اقیانوس شاید “خاکی” از گلدان یا حتی “غباری” بر پنجره.. --------------------------------------------------------- همیشه هم قافیه بوده اند، “ســ ـ ـیب” و “فری

قاصدک من...من سالهاست کنار پنجره چوبی اتاقمکنار گلدان شمعدانی کوچکمکنار ترانه های خاکستری امبه انتظار آمدنت نشسته امچه شکوهی ، چه بی کرانگی پر آهنگی است انتظار ...من سالهاست ساکن این کلبه کوچکم در این جنگل پر هیاهو ...و هنگامه هر باران تن خسته ام را میزبان قطره های با شکوهش میکنم .نم نم باران لباس خ

هم در هوای ابری آبان دلم گرفت هم در سکوت سردِ زمستان دلم گرفت هرجا که عاشقی به مراد دلش رسید هرجا گرفت نم نمِ باران…دلم گرفت با خنده گفتمش: به سلامت…سفر بخیر… وقتی که رفت، از تو چه پنهان…دلم گرفت بیرون زدم ز خانه که حالم عوض شود از بس شلوغ بود خیـابان دلم گرفت امروز جمعه نیست، ولی با نبودنت مانند عص

ﺩﻟﺖ ﻛﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ... ﺷﺎﺩﺗﺮﯾﻦ ﺁﻫﻨﮓ ﻫﺎ، ﺭﻭﺿﻪ ﺧﻮﺍﻧﯽ ﻣﯿﻜﻨﻨﺪ !! ﺷﻠﻮﻏﺘﺮﯾﻦ ﻣﻜﺎﻧﻬﺎ، ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭُﺧﺖ ﻣﯽ ﻛﺸﻨﺪ ﻭ ﺷﺎﺩﺗﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ، ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﺳﺖ !! ﺩﻟﺖ ﻛﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ... ... ﻧﻘﺾ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻫﺎ ﺩﻝ ﻛﺠـــﺎ ... ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻛﺠـــﺎ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻃﻮﻝ ﻣﯿﻜﺸﺪ ﺗﺎ ﺧﺎﻙ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﯼ ﺭﻧﮕﺎﺭﻧﮓ !! ﻣﯿﮕﺬﺍﺭﯼ ﺗﺎﺭ

اصـــــلا به روی خـــودم هـــــم نمے آورم که نیـــستی هـــــر روز صبـــــح شـــماره ات را مےگـــیرم زنـــــی می گوید: دســتگــاه مشـــترک … حرفــــش را قــطــع مےکنم صدایـــت چرا انقـــدر عـــوض شـــده عزیـــزم؟ خوبی؟ ســــرما که نخورده ای؟ مے دانی دلـــم چقـــدر بـــرایـــت تنـــگ شـــده است؟ چنـــ

ﺩَﺭﺩﻫــــــــﺎﯾَﻢ ﺭﺍ ﻻﯾـــــــڪ ڪــــَـﺮﺩَﻧــــﺪ ﻭ ﮔﻔـــــﺘَﻨﺪ ﺯﯾــــﺒـــﺎ ﺑــــــﻮﺩ…ﻧﻤـــــﯿﺪﺍﻧِﺴـــــﺘَﻢ ﻣﮕـــــﺮﺩَﺭﺩ ﻫــَــــــﻢ ﺯﯾﺒــــــــﺎ ﻣﯿــــــــﺸﻮﺩ ؟ﺁﻫـــــﺎے ﺁﺩﻡﻫﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯے … ﻧﻮﺷــــــــﺘِﻪ ﻫـــــــﺎﯾــــــــﻢﺩَﺳـــــــٺ ﺧــــــــﻮﺩﻡ ﻧﯿﺴـــــــﺖ ﺩِﻟـــــــــــــﻢﻣﯿـــــــﻨﻮﯾــــــــﺴَﺪ ﻭ ﻣ

مــ♥ـن تکـــرار نمیشوم ولــــــی… یـــــک روز می رسد… یک مـــــلافه ی سفـــــید پــــــــــایان مـــــی دهد… به مـــــ♥ـــــن… به شیـــــطنت هایم… به بازیـــــگوشی هـــــایم… به خـــــــ♥ـــنده های بلـــــندم… روزی که هـــــمه با دیـــــدن عکـــ♥ــسم بغـــــض می کنند و می گویند: دیــــــــــوانه دلـ